در آن حكومت نمىكرد و جز خودخواهى و دزدى و غارتگرى و هرگونه توحش به چشم نمىخورد . پيوسته از مشاهده اين اوضاع ناگوار رنج مىبرد و گاهى كه كارد باستخوانش مىرسد از مردم كناره‌گيرى نموده ، در غارى كه در كمر يكى از كوه‌هاى تهامه بود روزى چند خلوت مىكرد و به آسمان و ستارگان درخشان آن و زمين و كوه و دريا و صحرا و اين‌همه وسائل گرانبهايى كه دستگاه آفرينش در اختيار انسان گذاشته است خيره مىشد و از اين‌همه غفلت و نادانى كه دامنگير انسان شده و زندگى پرارج وى را كه سراپا خوشبختى و كامرانى است به زندگى پست درندگان و چرندگان تبديل نموده افسوس مىخورد . پيغمبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله تا حدود چهل سالگى آن درك را داشت و اين رنج را مى برد تا در سن چهل سالگى موفق شد طرحى بريزد كه بشر را از آن وضع اسفناك كه مظهرش سرگشتگى و لگام گسيختگى و خودخواهى و بىبندو بارى بود نجات بخشد و آن آيين اسلام بود كه راقىترين رژيم مناسب مزاج وقت بود . پيغمبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله افكار پاك خود را سخن خدا و وحى الهى فرض مىكرد كه خداى متعال از راه نهاد پاكش با وى به گفتگو پرداخته است و روان پاك و خيرخواه خود را ، كه اين افكار از آن تراوش كرده و در قلب آرامش مستقر مى شد ، روح امين و جبريل و فرشته وحى ناميد و به طور كلى قوائى را كه در جهان طبيعت به سوى خير و هرگونه خوشبختى دعوت مىكنند ملائكه و فرشتگان و قوائى را كه به سوى شر و هرگونه بدبختى مىخوانند شياطين و